Falënderimi dhe lavdërimi i takon vetëm Allahut – Zotit të botëve. Paqja, bekimi dhe begatitë qofshin mbi krijesën më të dashur në fytyrë të tokës – Muhammedin, alejhi selam, mbi familjen e tij fisnike, mbi të gjithë ata të cilët e përkrahën atë deri në momentin e fundit të jetës si dhe mbi të gjithë muslimanët prej lindjes e deri në perëndim!
Pejgamberi ynë i dashur, alejhi selam, ka thënë: “Kjo fe u nis si e huaj dhe do të kthehet si e tillë!”, kështuqë, mirë se erdhët o ju “të huaj”! Pra, ne jemi ata që quhemi “të huaj”. Muhammedin, alejhi selam, e njihnin tërë qyteti. Të gjithë e dinin se ai ishte i biri i Abdullahut, të gjithë e thirrnin me nofkën el-emin (besniku) dhe po të njëjtit e dinin se ai ishte fjalëdrejtë dhe se goja e tij asnjëherë nuk kishte thënë ndonjë gënjeshtër. Mirëpo, kur Allahu i Lartësuar e urdhëroi Xhibrilin, alejhi selam, për t’ia transmetuar Shpalljen hyjnore, do të thotë, për t’u thënë njerëzve ta besojnë vetëm një Zot të Vetëm dhe për të hequr dorë nga idhujt, ata thonin se ky po thotë diçka të huaj (të pazakonshme). Në atë rast, i dashuri i Allahut u tha: “O kurejsh, ju më njihni mua. Ju vetë e dini se nuk ju gënjej. Andaj, sikur t’ju kisha thënë se është një ushtri pas kësaj kodre e cila është duke ardhur për t’ju shkatërruar ju, a do të më kishit besuar?”, ata thanë: “Po!”. Pejgamberi, alejhi selam, ua ktheu: “Atëherë, unë ju them se unë jam i Dërguari i Allahut tek ju dhe ju duhet të më bindeni në atë që unë ju urdhëroj!”. Ndërkaq, përgjigja e kurejshëve ishte e njëjtë, do të thotë, përsëri thonin: “Ky është duke thënë diçka të pazakontë!”. Kështu, pra, Muhammedi i biri i Abdullahut, i cili në mesin e njerëzve ishte njeri i njohur, i dashur, i besueshëm e i respektuar nga të gjithë njerëzit (e madje edhe nga xhaxhai i tij) e atij vendi – atë ditë u konsiderua si i huaj!
Omer ibën el-Hatabi (Allahu qoftë i kënaqur prej tij!) i cili donte ta mbysë Pejgamberin, alejhi selam, me shpatë, nga të tjerët merrte duartrokitje dhe konsiderohej patriot, e po në atë ditë kur ky deshi vërtetësisht ta mbysë të dashurin e Allahut, për çudi, edhe ky tani po konsiderohej i huaj!!!
Është reale se nëse dikush mban mjekër, ai do të konsiderohet ekstremist. E nëse thotë se unë punoj çdo ditë, e nëse është nevoja punoj edhe gjatë festave tuaja, e edhe gjatë periudhës së natës, por nuk punoj në kohën e namazit të xhumasë, pasi në atë kohë unë shkoj në xhami për ta adhuruar Allahun tim, ai do të konsiderohet edhe më ekstremist! Çudi! Në vijim, vlen të ceket qëndrimi i Pejgamberit, alejhi selam, lidhur me këtë çështje: “O njerëz, unë nuk jam bërë ekstremist, e as që natyra ime i takon një tabori të tillë, por ky është Sunneti i të dërguarit të Allahut, e nëse nuk ju pëlqen, nuk mërzitem edhe aq shumë!!!”.
Ne duhet të kemi dëshirë e vullnet për të qenë “të huaj”! E kur të bëhemi të tillë, atëherë kjo do të ndikojë në jetën tonë. Rezultat i kësaj do të jetë që njerëzit të keqkuptojnë. Si pasojë, ka gjasa që edhe të dyshosh në vetvete! Thua: “Përse po i humb miqtë? Pse gruaja ime më kërkon shkurorëzim? Në përgjigje të kësaj marrim përgjigjen vijuese: “…ngase ti je duke u bërë i skajshëm në qëndrimet dhe veprimet tua!”.
Në një situatë tjetër, një grua shëtitet pa mbulesë, ka të vënë të kuq buzësh përderisa ec nëpër rrugë, parfumoset për ta tërhequr vëmedjen e meshkujve të tjerë, po edhe bashkëshorti i saj ka të njëjtat qëndrime dhe është i kënaqur nga veprat e gruas së vet. Kur, papritmas, një ditë ajo e vë mbulesën dhe i gjuan të gjitha rrobet e mëparshme që i ka veshur, nuk parfumoset më e as nuk vë të kuq për të bërë fitne, as nuk i flet burrave për dore, ngase e ka kuptuar se është qenie e shtrenjtë. Si rrjedhojë, burri i saj i drejtohet: “Çfarë po ndodh me ty?”, ajo i kthen përgjigje duke i thënë: “Lexova me një ajet në Kur’an dhe me një hadith të Pejgamberit, alejhi selam, dhe në zemër më erdhi një dritë që më thotë të mendoj më tepër për fenë time, kështuqë, nuk do t’i veproj më ato vepra të mëparshme!”. Në këtë rast, burri i thotë: “Atëherë, unë nuk të dua më – qenke bërë e skajshme!”. Pra, edhe kjo motër tani u bë “e huaj”! Megjithatë, ne themi elhamdulilah! Nëse ai zotëriu nuk po e dëshiroka më këtë “të huajën”, ne i lutemi Allahut Fuqiplotë që ta bashkojë këtë motër me një “të huaj” tjetër. Themi t’i japë një “të huaj”, ngase “të huajt” u përkasin “të huajve”.
O vëllezër muslimanë dhe motra muslimane, vlen të thuhet për së dyti se duhet të pëlqejmë të jemi “të huaj”! Ne duhet të jemi të gatshëm për ta pritur shpërblimin që do ta vijë për ne “të huajt”! Ne duhet të përfytyrojmë se çfarëdo që bëjnë jobesimtarët, në çfarëdo mënyre që ata mundohen ta shuajnë dhe ta asgjësojnë Dritën e Allahut të Lartësuar, po qe nga televizionet, kinematë, gazetat, librat apo nga radiot e tyre; apo qoftë me anë të gënjeshtrave e paragjykimeve të pabaza, prapaseprapë, nuk do të kenë mundësi ta shuajnë atë Dritë, ngase Allahu ka garantuar perfeksionim të saj dhe ai perfeksionim, dashtë Ai, do të bëhet përmes “të huajve”!
Për në fund, e lusim Allahun e Madhëruar që të gjthë ne të na forcojë bindjen duke qenë si “të huaj”! E lusim, gjithashtu, Atë që fëmijëve tanë t’u dhurojë dashuri ndaj “të huajve”! E lusim Atë edhe t’i udhëzojë bijtë dhe bijat tona të cilat janë zhveshur, të cilët e shesin drogën e, madje, disa edhe e konsumojnë, të cilët në këto momente janë nëpër kafene të ndryshme! E lusim, pra, Atë që të gjithë muslimanët e humbur ta rigjejnë rrugën e tyre në të cilën kanë qenë edhe atë jo për nesër mbrëma, por qysh nesër në mëngjes të vijnë në xhami e të falen këtu me “të huajt”! Ngase, kur muslimanët e Palestinës, Afganistanit dhe të gjitha vendeve tjera vijnë këtu për ta adhuruar Allahun e Lartësuar – atëherë Drita e Tij plotësisht do të jetë e ndezur!
O muslimanë të nderuar, mos e kërkoni shpërblimin e “të huajve” nëse nuk veproni si ata!!!
Autor: Halid JASIN
Përktheu nga anglishtja: Arsim JONUZI, 01.12.2007
Pejgamberi ynë i dashur, alejhi selam, ka thënë: “Kjo fe u nis si e huaj dhe do të kthehet si e tillë!”, kështuqë, mirë se erdhët o ju “të huaj”! Pra, ne jemi ata që quhemi “të huaj”. Muhammedin, alejhi selam, e njihnin tërë qyteti. Të gjithë e dinin se ai ishte i biri i Abdullahut, të gjithë e thirrnin me nofkën el-emin (besniku) dhe po të njëjtit e dinin se ai ishte fjalëdrejtë dhe se goja e tij asnjëherë nuk kishte thënë ndonjë gënjeshtër. Mirëpo, kur Allahu i Lartësuar e urdhëroi Xhibrilin, alejhi selam, për t’ia transmetuar Shpalljen hyjnore, do të thotë, për t’u thënë njerëzve ta besojnë vetëm një Zot të Vetëm dhe për të hequr dorë nga idhujt, ata thonin se ky po thotë diçka të huaj (të pazakonshme). Në atë rast, i dashuri i Allahut u tha: “O kurejsh, ju më njihni mua. Ju vetë e dini se nuk ju gënjej. Andaj, sikur t’ju kisha thënë se është një ushtri pas kësaj kodre e cila është duke ardhur për t’ju shkatërruar ju, a do të më kishit besuar?”, ata thanë: “Po!”. Pejgamberi, alejhi selam, ua ktheu: “Atëherë, unë ju them se unë jam i Dërguari i Allahut tek ju dhe ju duhet të më bindeni në atë që unë ju urdhëroj!”. Ndërkaq, përgjigja e kurejshëve ishte e njëjtë, do të thotë, përsëri thonin: “Ky është duke thënë diçka të pazakontë!”. Kështu, pra, Muhammedi i biri i Abdullahut, i cili në mesin e njerëzve ishte njeri i njohur, i dashur, i besueshëm e i respektuar nga të gjithë njerëzit (e madje edhe nga xhaxhai i tij) e atij vendi – atë ditë u konsiderua si i huaj!
Omer ibën el-Hatabi (Allahu qoftë i kënaqur prej tij!) i cili donte ta mbysë Pejgamberin, alejhi selam, me shpatë, nga të tjerët merrte duartrokitje dhe konsiderohej patriot, e po në atë ditë kur ky deshi vërtetësisht ta mbysë të dashurin e Allahut, për çudi, edhe ky tani po konsiderohej i huaj!!!
Është reale se nëse dikush mban mjekër, ai do të konsiderohet ekstremist. E nëse thotë se unë punoj çdo ditë, e nëse është nevoja punoj edhe gjatë festave tuaja, e edhe gjatë periudhës së natës, por nuk punoj në kohën e namazit të xhumasë, pasi në atë kohë unë shkoj në xhami për ta adhuruar Allahun tim, ai do të konsiderohet edhe më ekstremist! Çudi! Në vijim, vlen të ceket qëndrimi i Pejgamberit, alejhi selam, lidhur me këtë çështje: “O njerëz, unë nuk jam bërë ekstremist, e as që natyra ime i takon një tabori të tillë, por ky është Sunneti i të dërguarit të Allahut, e nëse nuk ju pëlqen, nuk mërzitem edhe aq shumë!!!”.
Ne duhet të kemi dëshirë e vullnet për të qenë “të huaj”! E kur të bëhemi të tillë, atëherë kjo do të ndikojë në jetën tonë. Rezultat i kësaj do të jetë që njerëzit të keqkuptojnë. Si pasojë, ka gjasa që edhe të dyshosh në vetvete! Thua: “Përse po i humb miqtë? Pse gruaja ime më kërkon shkurorëzim? Në përgjigje të kësaj marrim përgjigjen vijuese: “…ngase ti je duke u bërë i skajshëm në qëndrimet dhe veprimet tua!”.
Në një situatë tjetër, një grua shëtitet pa mbulesë, ka të vënë të kuq buzësh përderisa ec nëpër rrugë, parfumoset për ta tërhequr vëmedjen e meshkujve të tjerë, po edhe bashkëshorti i saj ka të njëjtat qëndrime dhe është i kënaqur nga veprat e gruas së vet. Kur, papritmas, një ditë ajo e vë mbulesën dhe i gjuan të gjitha rrobet e mëparshme që i ka veshur, nuk parfumoset më e as nuk vë të kuq për të bërë fitne, as nuk i flet burrave për dore, ngase e ka kuptuar se është qenie e shtrenjtë. Si rrjedhojë, burri i saj i drejtohet: “Çfarë po ndodh me ty?”, ajo i kthen përgjigje duke i thënë: “Lexova me një ajet në Kur’an dhe me një hadith të Pejgamberit, alejhi selam, dhe në zemër më erdhi një dritë që më thotë të mendoj më tepër për fenë time, kështuqë, nuk do t’i veproj më ato vepra të mëparshme!”. Në këtë rast, burri i thotë: “Atëherë, unë nuk të dua më – qenke bërë e skajshme!”. Pra, edhe kjo motër tani u bë “e huaj”! Megjithatë, ne themi elhamdulilah! Nëse ai zotëriu nuk po e dëshiroka më këtë “të huajën”, ne i lutemi Allahut Fuqiplotë që ta bashkojë këtë motër me një “të huaj” tjetër. Themi t’i japë një “të huaj”, ngase “të huajt” u përkasin “të huajve”.
O vëllezër muslimanë dhe motra muslimane, vlen të thuhet për së dyti se duhet të pëlqejmë të jemi “të huaj”! Ne duhet të jemi të gatshëm për ta pritur shpërblimin që do ta vijë për ne “të huajt”! Ne duhet të përfytyrojmë se çfarëdo që bëjnë jobesimtarët, në çfarëdo mënyre që ata mundohen ta shuajnë dhe ta asgjësojnë Dritën e Allahut të Lartësuar, po qe nga televizionet, kinematë, gazetat, librat apo nga radiot e tyre; apo qoftë me anë të gënjeshtrave e paragjykimeve të pabaza, prapaseprapë, nuk do të kenë mundësi ta shuajnë atë Dritë, ngase Allahu ka garantuar perfeksionim të saj dhe ai perfeksionim, dashtë Ai, do të bëhet përmes “të huajve”!
Për në fund, e lusim Allahun e Madhëruar që të gjthë ne të na forcojë bindjen duke qenë si “të huaj”! E lusim, gjithashtu, Atë që fëmijëve tanë t’u dhurojë dashuri ndaj “të huajve”! E lusim Atë edhe t’i udhëzojë bijtë dhe bijat tona të cilat janë zhveshur, të cilët e shesin drogën e, madje, disa edhe e konsumojnë, të cilët në këto momente janë nëpër kafene të ndryshme! E lusim, pra, Atë që të gjithë muslimanët e humbur ta rigjejnë rrugën e tyre në të cilën kanë qenë edhe atë jo për nesër mbrëma, por qysh nesër në mëngjes të vijnë në xhami e të falen këtu me “të huajt”! Ngase, kur muslimanët e Palestinës, Afganistanit dhe të gjitha vendeve tjera vijnë këtu për ta adhuruar Allahun e Lartësuar – atëherë Drita e Tij plotësisht do të jetë e ndezur!
O muslimanë të nderuar, mos e kërkoni shpërblimin e “të huajve” nëse nuk veproni si ata!!!
Autor: Halid JASIN
Përktheu nga anglishtja: Arsim JONUZI, 01.12.2007
.jpg)
.jpg)
0 komente:
Post a Comment