Urdhëro, Palestinë, merre edhe një lot timin!

E nderuara dhe e dashura Palestinë!
Pse të jane turrur, vallë?
Duan të të hanë të gjallë, subhanallah!
Të pyes se përse të janë drejtuar?
Mos, vallë, deshirojnë ta shuajnë etjen me gjakun tënd?
Palestinë, ti do të dëshiroje t'i kesh një mijë shpirtra dhe secilin ta japesh për Allah!?
A e kam me vend, Palestinë?
Herën e parë vrojton se a po të sheh ndokush apo mos po harrohesh...
Herat tjera nuk bën kështu, e di unë...!!!
Nuk bën se e kupton se do të ringjallesh e përgjakur!
Jo, sepse vetë gjaku yt të ngushëllon...
Derdhet ai i bekuar gjak dhe të buzëqesh...
Të kap për dore dhe të dërgon a e di ku???
Të merr për dore dhe të çon deri te i Dashuri i zemrave tona...
Unë them se ai do të gezohet kur do të të shohë me gjithë këtë gjak!!!
Ah, po a do të mbaheshe pa qarë kur do ta permendte emrin...???
Të të thoshte: "Eja Palestinë, ta puthsha ballin!!!"
A do të mbaheshe, vallë?
A do t'i kërkoje Zotit që të qëndrosh me Muhamedin, alejhi selam, apo që të ktheheshe në dunja?
Oj shehide, përgjigjmu!!!
Përgjigjmu!!!
A je e uritur, vallë?
Për sa kohë, vallë, nuk je freskuar me ujë?
Më çave në gjysma, oj e bekuar!!!
S'e paskam ditur se sa e dashme paske qenë...!!!
Ah, sikur tia fshinim lotët njëri-tjetrit, moj Palestinë!!!
Na thënçin se po bëjmë zina, edhe nikah do të bëheshim...!
S'do të të bëja tjetër, veçse të ta ledhatoja kokën...
Palestinë, merri lotët e mi dhe dergojua bijve tu!
Më mirë le të rrjedhin nga sytë e tyre sesa nga të mitë...
Për të vetmën arsye: syri im mund të gënjejë, ndërsa i atyre nuk e bën këtë dot!!!
Po zaten edhe s'kam më për të të dhënë – më thave të tërin!
Më thave, Palestinë, u shterra i tëri...

E DASHUR, NË DITËN E GJYKIMIT MË LYEJ PAK ME GJAK, TË LUTEM!!!
MOS HARRO, PASHË ALLAHUN!!!!!!

Arsim JONUZI, 05.01.2009