A e di vallë ndokush çfarë
paraqet,
Kur pala tjetër për të folur të
pret?
Kur dhëmbët e epërm ngulin këmbë,
Dhe kur gjuha të trashet po sa një
pëllëmbë.
Sa lloje të shumta i kam listuar,
Një i tillë vashe, i tëri i
praruar,
Një tjetër artistik, fort i ëmbëlsuar,
I poshtër një ironik, krejt i
refuzuar.
Pejgamber i dashur një fjalë më
ka lënë,
Nervozizëm po më kapi ndonjëherë,
Të hesht, po pata keq për të thënë,
Se në atë çast s'del gjë, veç
vrer!
As të jem memec nuk më lejohet,
Kur e vërteta thërret dhe zëri im
kërkohet,
Jo, bërtitsha aq shumë,
gjithandej jehofsha,
Për të mirë urdhëroj, nga e keqja
ndalofsha!
Një dijetar i madh ka thënë të vërtetën,
Të folurit tënd është me një të
dhjetën,
Nëntë pjesë të tjera në të
heshtur qëndrojnë,
Janë vende të zorta, po në shpëtim
çojnë!
Një shkrimtar Islami një fjalë të
madhe tha,
Syhapur të gjithë neve aty na la,
Kur më shumë kam shkruar, e më
pak kam folur,
Dashuri të madhe prej njerëzve
kam korrur!
Arsim Jonuzi, 19.12.2009